مهـرگیــاه

سلام !

این غزل رو دوست دارم . نه های و هویی داشت و نه ادعایی . مثل

 یه کبوتر جلد ٬ سبک نشست رو یک شب پاییزی شمالی تا من که

 هیچ وقت پاییز رو دوست نداشتم ٬ خویشاوند این فصل باشم . به

 بهانه ای ... به اشاره ای که يك وقت كسي به يادش مانده است ...

با من برقص فاصله اي را كه نيستي

امشب بمان ! به خاطر فردا كه نيستي

مي دانم از سياهي شب ها دلت شكست

اما صبور باش ! تو تنها كه نيستي !

من هم شكستم از شب و ماندم كنار تو

از من نخواه گم شوم آنجا كه نيستي

بنشـين كنار پلك من و شانه هاي من

نا آشنا به گريه ي شب ها كه نيستي !

حالا صدای هستي من در جواب توست ؛

هستي شريك زندگي ام يا كه نيستي ... ؟!

   ***

و حرف يكي مونده به آخر ... آلبوم عکس مهرگیاه با عكس هاي

 ديگه اي از دوستان شاعر گيلاني .

...

چشم های من

این جزیزه ها که در تصرف غم است

این جزیره ها که از چهار سو محاصره است

در هوای گریه های نم نم است

گرچه گریه های گاه گاه من

آب می دهد درخت درد را

برق آه بی گناه من

ذوب می کند

سد صخره های سخت درد را

فکر می کنم

عاقبت هجوم ناگهان عشق

فتح می کند

پایتخت درد را ...

                                  ( زنده یادش )

                                   قیصر امین پور